Alexander Kashpurin

In het juryrapport staat: “Alexander Kashpurin heeft een volledig unieke kijk op alles wat hij aanraakt, hij is zeer creatief en heeft een uitgesproken muzikale stem.” en “Hij is iemand naar wie je keer op keer wilt luisteren. Hij speelt de muziek alsof hij die zelf heeft geschreven en blaast je omver wanneer hij speelt. Hij is de meest dramatische en emotionele, en tegelijkertijd een vaardige en intelligente pianist. Spiritueel en kwetsbaar, met een fijngevoeligheid waarmee hij echte magie creëert. Hij presenteerde zich als een echte musicus. Het was ontroerend om iemand te zien die zo verliefd is op de muziek.”

Alexander Kashpurin (1996) is een concertpianist uit St. Petersburg. Hij studeerde aan het Conservatorium van St. Petersburg en studeerde daar in 2019 cum laude af. Inmiddels is hij ook als docent aan dit conservatorium verbonden. Al op jonge leeftijd viel hij op met verschillende prijzen. Zo won hij de eerste prijs bij het Chopin Concours in Slovenië. Ook kreeg hij onderscheidingen bij het J. Vitols Concours en de competitie Jonge Talenten van Rusland. Daarnaast ontving hij meerdere keren de Jong Talent Award van St. Petersburg.

Alexander Kashpurin treedt inmiddels wereldwijd op als solist en kamermusicus. Hij werkte met dirigenten als G. Rinkevi?ius, Z. Gugkaev, M. Fedotov en A. Kantorov. In De Harmonie kun je hem nu live horen.

 

THE TEMPTATION OF BEAUTY

Schoonheid kan een mens redden. Ze wekt in ons een verlangen naar liefde, waarheid en God. Maar juist daardoor heeft schoonheid ook een bijzondere macht over het menselijk hart. Het is niet lelijkheid die ons verleidt. Het is schoonheid.

Dit meta-opus is gewijd aan dat subtiele en zeer persoonlijke moment waarop een mens voor een keuze staat: schoonheid volgen als een weg naar de waarheid, of toestaan dat schoonheid een doel op zich wordt en langzaam de plaats van de waarheid inneemt.

Ravels Alborada del gracioso opent de ruimte van het menselijke leven: helder, levendig, vol beweging, speelsheid en de verleidingen van de wereld.

Daarna volgt Mozarts Fantasie in d klein: een overdenking over berouw, dood, hoop en verlossing. Toch blijft de muziek onvoltooid. De hangende dominant geeft geen antwoord. Ze wordt een punt van vrijheid, een moment van keuze.

Uit deze onopgeloste vraag ontstaat Scriabins Poème: muziek van een uitzonderlijke schoonheid en aantrekkingskracht. Er is hier geen kwaad en er is geen val. Er is alleen een roep. Alleen het verlangen om dichter te komen bij iets dat oneindig mooi is.

Debussy’s Rêverie onthult de innerlijke wereld van iemand die nog steeds op het beste hoopt, zichzelf rechtvaardigt en gelooft dat het mogelijk is een evenwicht tussen twee wegen te bewaren. Maar de tijd gaat verder. In Couperins Le Tic-Toc-Choc wordt die onophoudelijke beweging bijna tastbaar. Stap voor stap beweegt het menselijke lot zich voort.

Stravinsky’s Infernal Dance rukt de maskers af en onthult wat daar al lange tijd onder verborgen lag. In Ondine verschijnt het tragische beeld van de onmogelijkheid om twee werelden met elkaar te verenigen. Er komt een moment waarop iemand beseft: je kunt niet tegelijk tot twee rijken behoren. Vroeg of laat moet er een keuze worden gemaakt.

Daarna volgen Liszts Liebesträume. Hun beroemde poëtische boodschap, ‘Heb lief zolang je kunt’, brengt de luisteraar terug naar een eenvoudige en eeuwige waarheid. Na alle verleidingen en dwalingen blijft uiteindelijk het belangrijkste over: het vermogen om lief te hebben.

De reis eindigt met Schuberts vierde Impromptu. Hier is geen strijd en geen triomf. Het licht is stil en vrij. Het is de muziek van iemand die de verleiding heeft doorstaan en het vermogen heeft behouden om schoonheid niet te zien als verleiding, maar als een weerspiegeling van iets groters.