Joost Oomen & Pynarello
Over melancholie, levenslust en schoonheid
Op zaterdag 4 april staat er een bijzondere samenwerking op de planken van de Midden- zaal. Het verfrissende klassieke-muziekcollectief Pynarello treedt dan op met dichter en schrijver Joost Oomen. We spraken met Julian Schneemann, sinds dit jaar de artistiek leider van Pynarello, over de samenwerking met Joost Oomen, over Schumann en over de viering van het voltooide leven.
"We zijn een orkest zonder bladmuziek of dirigent."
Kun je iets vertellen over Pynarello, voor wie jullie nog niet kent?
"Pynarello is in 2017 opgericht met als doel om buiten de gebaande paden te treden met klassieke muziek. Zo spelen we sinds het begin al zonder bladmuziek en dirigent, en spelen we staand. Daardoor staan de muzikanten veel meer in contact met elkaar en het publiek. De dynamiek tussen de muzikanten en het publiek speelt altijd een belangrijke rol tijdens onze optredens."
Hoe is het idee ontstaan om op te treden met Joost Oomen?
"Joost kende ik al als schrijver en dichter. Maar ik heb hem ook verschillende keren zien optreden. Joost is een hele energieke en absurdistische performer. En de muziek tijdens zijn optredens, bijvoorbeeld punk of jazz, versterkt vaak zijn energie. Maar, als ik Joosts werk lees, komt er ook juist een hele gevoelige kant naar voren. Het leek mij mooi om in onze samenwerking juist die intieme kant van zijn werk te laten zien."
En daarvoor zijn jullie dus bij twee composities van Robert Schumann uitgekomen: Kinderszenen en Gesänge der Frühe.
"We gaan inderdaad twee van Schumanns pianowerken bewerken voor een voor ons doen kleine bezetting van acht muzikanten. Dit is ons meest intieme project tot nu toe. Ik koos ook voor deze stukken omdat ik een inhoudelijke link zag met het werk van Joost."
En wat is de link tussen Robert Schumann en Joost Oomen?
"Gesänge der Frühe is één van de laatste werken die Schumann schreef voordat hij, geplaagd door depressies en angsten, in een inrichting werd opgenomen en stierf. Ik vind het een van de mooiste stukken die ooit zijn geschreven voor piano. Voor mij gaat die muziek over terugblikken op een leven en vooruitblikken naar de dood. De Kinderszenen zijn juist heel vrolijk en energiek. Die combinatie van levenslust en melancholie loopt als een rode draad door het leven en werk van Schumann."
"In mijn ogen vind je die twee krachten ook terug in Joosts continue zoektocht naar schoonheid. De teksten die Joost gaat voordragen komen voort uit zijn roman Het Paradijs van Slapen, deels bestaande fragmenten, en een aantal nieuwe teksten. Dat boek is gebaseerd op de werkpraktijk van Joost zijn vader. Het gaat over een man die in een pleidooi aan zijn dokter vertelt hoe mooi zijn leven is geweest, en dat hij klaar is om vredig te sterven. Joost is heel goed in staat om te laten zien dat schoonheid ook een rol kan spelen bij zoiets zwaars als een zelfverkozen dood."
"In die zin is dit project voor ons ook een poging om de mogelijkheid van een voltooid leven bespreekbaar en invoelbaar te maken. Zo zijn we van plan om naar aanleiding van deze voorstelling gesprekken te voeren met artsen, die vaak maar weinig gelegenheid hebben om op dit onderwerp te reflecteren.
