Black Joy
Een reflectie op Black Joy met regisseur Priscilla Vaudelle.
Soms is vreugde een doelbewuste daad van verzet. Gedreven door muziek, dans en storytelling onderzoekt regisseur Priscilla Vaudelle in de voorstelling Black Joy de kracht van verbinding en vreugde. Op woensdag 1 april om 20:30 is de voorstelling Black Joy te zien in ons theater.
“Voor mij is Black Joy een beweging. Het is een actie. Het is iets doen, ondanks alles,” vertelt Priscilla Vaudelle. “De betekenis van Black Joy heeft niet één antwoord. Voor mij is het het leven van mijn liefde, mijn geluk en mijn plezier. Het is mijn protest: dat ik ervoor kies om de wereld te laten zien that I won’t give up.”
In Black Joy brengt ze deze beweging naar het podium. Vier zwarte Nederlandse vrouwen, elk met hun eigen achtergrond en levensfase, belichamen de kracht van Black Joy.
Geschiedenis
Priscilla moet lachen bij de vraag of de geschiedenis een rol speelt in de voorstelling. “Helemaal niet,” zegt ze. “En dat is een bewuste keuze. De pijn van het verleden hoeft niet opnieuw uitgesproken te worden om aanwezig te zijn. Je kent onze context, je voelt het. Maar we gaan het er niet expliciet over hebben.”
Dat betekent niet dat geschiedenis onbelangrijk is, benadrukt ze. “Educatie is ontzettend belangrijk en de geschiedenis moet verteld worden. Alleen begint dat voor mij op scholen. In het theater wil ik nu iets anders laten zien: hoe daadkrachtig we zijn, hoe weerbaar en ambitieus. Hoe we dromen en verbinding zoeken om de toekomst in te gaan, zonder slachtoffer te zijn van de geschiedenis.”
Voor haar werk betekent dat vooruitkijken als vertrekpunt. “Ondanks het verleden staan we hier. We zijn op deze bodem geboren en grootgebracht. Als vrouwen van kleur die zich klaarmaken voor de toekomst. Ik kies bewust voor het vrouwelijk perspectief. Het is de tijd van de vrouw.”
Cultuur
“Ik ben opgegroeid in de Bijlmer, een wijk in Amsterdam gebouwd op Afrikaanse en Caraïbische roots. Hiphop, R&B en popcultuur hebben we met de paplepel ingegoten gekregen. Genres die lang als minderwaardig zijn gezien, maar voor mij vormen ze mijn taal en narratief.”
“In tijden van racisme en onderdrukking gingen mensen muziek maken om zichzelf positiever in het leven te zetten. Het was een manier om berichten naar buiten te brengen en elkaar te laten weten wat er speelde in de maatschappij. Ook dat is joy.”
Met Black Joy wil Priscilla een ruimte creëren waarin muziek, energie en gevoel samenkomen. “Ik hoop dat iedereen geniet van de muziek en de energie. Het maakt niet uit welke kleur je bent, zolang je voelt dat ik je uitnodig om het met ons te vieren. En zolang je weet waar het vandaan komt.
Black Joy
“Ik voel ook wel pressure bij de titel Black Joy,” zegt ze. “Het heeft veel perspectieven en kan voor iedereen iets anders betekenen. Dat voelt als een grote verantwoordelijkheid.”
Daarom blijft ze dicht bij haar eigen perspectief. “We kunnen niet de volledige community vertegenwoordigen in één voorstelling. We tonen onze eigen zoektocht, kwetsbaarheid en definitie van vreugde. Ik hoop dat dat anderen uitnodigt om ook hun perspectief te delen.”
Een liefdevol front
“Ik maak de voorstelling voor mensen die zich erin herkennen,” vertelt Priscilla. “Maar uiteindelijk hoop ik dat iedereen die mijn voorstellingen ziet, voelt dat we samen kunnen staan tegen onrecht. Door nieuwsgierig te blijven en vragen te stellen.”
Met Black Joy wil ze een beweging in gang zetten. Een vonk, misschien genoeg om vuur te laten ontstaan.
