Nederlandse Reisopera bundelt Noordelijke krachten

 

 

Deze opera uit 2005 is gemaakt door de bekende componist Philip Glass. Het verhaal is gebaseerd een boek van de Zuid-Afrikaanse schrijver J.M. Coetzee, die de Nobelprijs voor literatuur won. We volgen een bestuurder van een groot en machtig land. Hij merkt met veel angst dat er gevaarlijke onrust ontstaat aan de grenzen van het gebied waar hij over heerst.

Het stuk gaat heel erg over de wereld van nu, stellen de makers. In de conflicten, groot en klein, die de wereld op dit moment in de greep houden, ziet niemand zichzelf als 'the bad guy'. Dat is altijd de ander. Ik ben goed, jij bent slecht. "Het gaat zo op het wereldtoneel, maar ook als je ruzie hebt met je buren."

 

Waiting for the Barbarians is een energieke en interdisciplinaire opera met 'grote' bewegingen en lyrische muziek; heel anders dan het minimalistische werk van Philip Glass dat veel mensen kennen. "Je voelt de dreiging," zegt Weizman. Die dreiging wordt vertaald in cyclische bewegingen. "We willen het gevoel van een gemeenschap portretteren, hoe iedereen voortkomt uit een groep." In deze grensverleggende operaproductie speelt film een belangrijke rol. De beelden van de 'beveiligingscamera's' die vanuit de bunker van de barbaren in de buitenwereld worden gemaakt, zijn ook voor het publiek te zien.

Weizman ziet die mentaliteit heel sterk terug in de Nederlandse taal. "Iedereen denkt dat-ie gelijk heeft en zegt dat ook heel duidelijk." Het gaat steeds over 'grenzen stellen', 'je hakken in
het zand zetten' enzovoort. "Alles gaat om winnen, de vechtmentaliteit heerst overal."

 

Misschien, oppert hij, moeten we eens wat meer oprechte interesse in de ander tonen in plaats van almaar duidelijk te maken wie wij zélf zijn, wat we vinden, waar we voor staan en
wat we willen behouden. Een beetje meer openheid, een uitgestoken hand. Dat kan de hele wereld gebruiken. "Laten we niet meegaan in de gekte van de moderne tijd."